Episode 1 : Transfers

Episode 1 : Transfers
De Hockey Filosoof

 
 
00:00 /
 
1X
 

Met de regelmaat van de klok horen we over plannen met betrekking tot transfer vergoedingen in het Belgische hockey. Meestal vanuit de zogenaamd kleinere clubs. Maar hoe dan ook het blijkt een onderwerp van doorlopende bezorgdheid voor velen. Zoveel is duidelijk…

Ik heb me al meermaals uitgesproken tegen elke vorm van transfer vergoeding in onze sport. Maar de voorstanders zijn hardnekkig blijkt…

Recent werd het ook onder de aandacht gebracht door La Libre. Onder de kop “Les jeunes ne doivent pas oublier leurs origines sportives”, vrij vertaald als de jongeren mogen niet vergeten waar ze vandaan komen, spreekt Fabrice Rogge zich uit voor een dergelijke transfer vergoeding. Rogge is behalve voorzitter van La Gantoise ook de spreekbuis voor de Top Hockey League, de belangenvereniging van alle eredivisie clubs in België. Hij betreurt het verdwijnen van de echte clubmensen.

Marc Coudron, voorzitter van de Belgische bond en een man met de nodige internationale ambities binnen het hockey ook, spreekt zich zoals gebruikelijk, niet echt uit. Hij legt de bal bij de clubs die met oplossingen moeten komen, voor de bond zich hierover kan uitspreken. Maar hij geeft, zeer terecht, wel al mee dat de redenen voor een vertrek bij de club zeer divers kunnen zijn.

Rogge denkt aan een financiële vergoeding per jaar dat een speler gevormd werd door zijn vorige club. Maar zonder dat er enige druk kan gelegd worden op de jongeren of hun ouders voegt hij er aan toe. Dat lijkt me bijzonder naïef.

Het gevolg zal zijn dat jonge spelers die graag elders willen gaan spelen geweigerd zullen worden door hun nieuwe club vanwege de financiële verplichting die eraan vasthangt hen toe te laten tot de club. Dus zullen de ouders deze kost, direct of indirect, zelf betalen. Geen probleem voor zij die dit kunnen dragen, maar wat bijvoorbeeld met jongeren uit minder geprivilegieerde gezinnen?

Laten we wel wezen. Clubs beweren dat ze zwaar hebben geïnvesteerd in de opleiding van jongeren zonder dat ze hebben kunnen profiteren van die investering. So what…? Clubs zijn geen bedrijven die winst moeten maken. De return on investment van een club is dat je je leden sport als gezonde vrijetijdsbesteding kan bieden. De investeringen die je daarvoor doet als club moeten gedekt zijn door de inkomsten die je hebt als sportvereniging, zijnde lidgelden, sponsoring, barinkomsten en eventuele subsidies vanuit overheden. Als bestuurder van een club is het jouw verantwoordelijkheid er zorg voor te dragen dat je met die inkomsten rond komt. Ook voor je jeugd opleiding.

Als je als club je leden kunt geven wat zij verwachten, dan zullen ze niet vertrekken. Want in tegenstelling tot Rogge geloof ik nog wel degelijk dat clubliefde of loyaliteit ten opzichte van je club bestaat. Maar als je bijvoorbeeld niet in staat bent of gewoon niet wil meedraaien in de mallemolen van topsport en je hebt een talentvolle speler die meent – al dan niet terecht – dat hij het niveau van je club ontgroeid is, dan mag je die jongere niet tegenhouden met de chantage van een transfervergoeding om elders het plezier in zijn sport op te zoeken. Ik zou zeggen, wees trots als zogenaamd kleinere bescheiden sportclub, dat zo’n talent uit jouw jeugd school gekomen is. Wens hem alle succes in de toekomst en als er wederzijds respect is opgebouwd dan keren ze wellicht ooit weer terug naar je club om op hun beurt bij te dragen aan je doel als sportclub : iedereen de kans te geven om sport te beoefenen en deel uit te maken van een gemeenschap.

Immers het doel van een sportclub, zoals wij deze kennen, is niet winst maken, geen jaarlijks dividend voor aandeelhouders in harde cash. Dus zorg er voor als club dat je kosten van een jeugdopleiding gedekt zijn door je inkomsten en dan hoef je je geen zorgen te maken over het maximaliseren van je marge en je winst.

Net als in La Libre heeft Rogge het ook in Le Soir, de nieuwe mediapartner van de Bond, over de transfers. Dan gaat het over topsport in plaats van de jeugd en de zogenaamde “mercato” oftewel een vastgestelde periode waarbinnen clubs en spelers eventuele transfers wereldkundig mogen maken.

Want, volgens Rogge: “Ce n’est pas sain lorsqu’un club annonce trop tôt une arrivée. Certains parviennent à garder des transferts secrets. Pourquoi pas tous?”

Een vreemde redenering volgens mij. Het kan toch niet zo zijn dat het belangrijk is net te doen alsof niemand weet van een transfer van een bepaalde speler naar een andere club als het eigenlijk al een feit is waar wellicht alle direct betrokkenen gewoon van op de hoogte zijn. We kunnen toch niet verwachten van een speler die vertrekt naar een andere club dat hij die keuze geheim houdt voor zijn coach, zijn medespelers, de bondscoach eventueel, …? Dan pas zou je kunnen spreken van een ongezonde situatie. Open communicatie, dat is gezond.

Laten we niet rond de pot draaien. Als een club op zoek is naar een topspeler voor het volgende seizoen dan zijn ze in 90% van de gevallen te laat als ze daar pas na Nieuwjaar aan beginnen. Ook een speler, semi-pro of pro, heeft er alle baat bij dat er snel duidelijkheid is over zijn sportieve toekomst zodat hij zich in de cruciale weken van het seizoen volledig kan concentreren op het winnen van de belangrijke wedstrijden. Want laten we wel wezen, de personen die denken dat een topsporter niet wil winnen voor de ploeg waar hij op dat moment voor speelt, die weten niet waar ze over spreken. Bovendien wil je dan liever dat het contract van een speler bij zijn toekomstige club er van af zal hangen of hij het dit seizoen wint of verliest van die club? Het lijkt me gezonder dat een eventueel nieuw contract gewoon al getekend is voor ze tegen elkaar uitkomen in beslissende wedstrijden. Dan heb je geen discussie of verdenkingen van machtsmisbruik bij onderhandeling. Want een topsporter, die wil gewoon altijd winnen. Voor zichzelf en voor het team waar hij op dat moment in speelt. Ieder suggestie dat dit niet zo is, is veel schadelijker voor de sport dan open en transparante communicatie.

In feite hebben we al een regel die misbruik voorkomt. De regel dat je moet ingeschreven zijn bij je club bij aanvang van het seizoen je dus niet halverwege het seizoen kan veranderen. Dat is een gezonde regel, ook voor verbetering vatbaar weliswaar. Maar in se een goede regel.

Elke regel die in de hand gaat werken dat afspraken geheim gehouden moeten worden daarentegen is ongezond voor de sport. Dus laten we dit snel vergeten en de zaken niet nodeloos gecompliceerd maken.  Een speler moet aangesloten zijn bij zijn club voor aanvang van het seizoen, kan niet tijdens het lopende seizoen van club veranderen. Maar elke afspraak om het volgende seizoen voor een nieuwe club uit te komen kan je best direct publiek maken, of dat nu gebeurt voor Kerst of na afloop van de play off is dan irrelevant. Openheid is altijd beter dan geheim houden…